Wielki Czwartek
W Wielki Czwartek rozpoczynamy obchody Triduum Paschalnego, święta, które w kościele katolickim uobecnia Ostatnią Wieczerzę, ustanowienie przez Jezusa Eucharystii oraz kapłaństwa służebnego. Ten dzień jest szczególnym świętem kapłanów. Przed południem księża spotkali się na Mszy Krzyżma, w Katedrze Łomżyńskiej, a wieczorem z wiernymi naszej parafii na uroczystej liturgii.
Dzisiaj we wszystkich kościołach katedralnych biskup diecezjalny wraz z kapłanami z całej diecezji odprawia mszę św. Krzyżma. Podczas niej biskup święci oleje i krzyżmo, które przez cały rok służą przy udzielaniu sakramentów chrztu, święceń kapłańskich, namaszczenia chorych. Kapłani koncelebrujący ze swoim biskupem odnowili przyrzeczenia kapłańskie.
Msza Krzyżma jest wyrazem jedności i wspólnoty duchowieństwa diecezji, a odprawiane tego dnia uroczystości kościelne symbolizują gromadzenie się uczniów Jezusa na Ostatniej Wieczerzy.
Triduum Paschalne
Triduum Paschalne stanowi szczyt roku liturgicznego. Celem i treścią obchodu jest celebracja tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
Msza święta w Wielki Czwartek przywołuje na pamięć Ostatnią Wieczerzę i ustanowienie sakramentu Eucharystii oraz sakramentu kapłaństwa przez Chrystusa. Po liturgii opróżnia się tabernakulum, w którym przez cały rok przechowywany jest Najświętszy Sakrament. Odtąd aż do Nocy Zmartwychwstania pozostaje ono puste, a Eucharystia zostaje przeniesiona do specjalnie przygotowanej kaplicy – ołtarza adoracji, zwanej „Ciemnicą”. Tam wierni czuwają, wspominając modlitwę Jezusa w Ogrójcu Jego pojmanie i przesłuchania. W ten sposób wchodzą w czas męki Chrystusa.
W Wielki Piątek cały dzień trwa adoracja Najświętszego Sakramentu, odprawiane są również Drogi Krzyżowe, a wiernych obowiązuje ścisły post. W czasie liturgii odczytuje się opis Męki Pańskiej według św. Jana, a po modlitwach w intencji całego świata i po adoracji Krzyża następuje tzw. Missa praesanctificatorum (łac. „Msza darów uprzednio konsekrowanych”), podczas której nie ma konsekracji, ale w ramach Komunii św. rozdaje się wcześniej konsekrowane, przyniesione z ciemnicy, hostie. Podczas wszystkich obrzędów milczą organy i dzwony. Wielkopiątkową liturgię kończy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy, zwanej Grobem Pańskim. Monstrancja jest przykryta białym welonem na pamiątkę całunu, którym spowito doczesne szczątki Jezusa. Tego wieczora i przez cały następny dzień trwa adoracja.
W Wielką Sobotę wierni niosą do kościołów tzw. „święconkę”, czyli koszyk wypełniony potrawami o symbolicznym znaczeniu: jajka są symbolem nowego życia, baranek – zmartwychwstania Chrystusa, chleb gwarantuje dobrobyt i nawiązuje do Ciała Pana Jezusa, wędlina to symbol dostatku, sól natomiast chroni przed zepsuciem. Wielu chrześcijan gromadzi się także na modlitwie przy Grobie Pańskim.
Po zachodzie słońca rozpoczynają się obchody tzw. Wigilii Wielkanocnej. Jest to początek celebracji Zmartwychwstania i zaczyna wówczas obowiązywać biały kolor szat liturgicznych. Liturgia Wigilii składa się z 4 części: Liturgii Światła, Liturgii Słowa, Liturgii Chrzcielnej (w czasie której chrzci się katechumenów, a nawet jeśli sakrament chrztu nie jest sprawowany, to i tak wspólnota odnawia przyrzeczenia chrzcielne) oraz Liturgii Eucharystycznej.
Wigilia Wielkanocna kończy okres Triduum Paschalnego.
O parafii
Parafia pw. św. Marii Magdaleny została erygowana 6 maja 1676 r. przez Biskupa płockiego Bonawenture, Madalińskiego z fundacji dziedzica A. Błędowskiego.
Parafia powstała z trzech parafii: Szelków, Maków Maz. i Gąsewo. Bullą “Totus Tuus Poloniae Populus” Papieża Jana Pawła II z 25.03.1992 r. parafia Czerwonka została włączona do Diecezji łomżyńskiej z Diecezji płockiej.
Obecny kościół murowany pw. MB Nieustającej Pomocy zbudowany wiatach 1901-1906 staraniem ks. Bolesława Włostowskiego; konsekrowany 23.04.1907 r. przez Biskupa płockiego Apolinarego Wnukowskiego. Podczas wojny w 1944 r. kościół został znacznie zniszczony. Odbudowany po wojnie staraniem ks. prob. S. Muszyńskiego i wyposażony staraniem ks. prob. Tadeusza Fronczaka. W latach 1997-2000 staraniem ks. prob. Mariana Łupińskiego zastała wykonana polichromia i nagłośnienie kościoła.
Plebania murowana wybudowana w 1960 r. staraniem ks. prob. Tadeusza Fronczaka.
Do parafii należą miejscowości:
Czerwonka, Cieciórki, Ciemniewo, Janopole, Dąbrówka, Lipniki, Mariampole, Perzanowo, Sewerynowo, Soje, Tłuszcz, Zacisze.
Liczba wiernych: 1 495
Odpusty: MB Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny.
Msze św.
w niedzielę: 9.00, 11.00; 15.00;
w dni powszednie: 17.00
Nabożeństwo majowe:
w niedzielę: po Mszy św. o 11.00
w dni powszednie: 17.00
Nabożeństwo czerwcowe:
w niedziele: po Mszy św. o 9.00
w dni powszednie: 17.00
Cmentarz grzebalny: paraf, o pow. 0,8 ha w odległ. 0,4 km.
Proboszczowie, którzy pełnili posługę:
ks. Stanisław Burzyński 1915-1930, ks. Konstanty Fiuczek 1930-1934, ks. Mikołaj Cichowicz 1935-1939, ks. Jan Gregorek 1939-1940, ks. Władysław Chrzanowski 1940-1945, ks. Stanisław Muszyński 1945-1963, ks. Tadeusz Fronczak 1963-1997, ks. Marian Łupiński 1997-2002, ks. Zygfryd Żebrowski 2002-2016, ks. Jarosław Sokołowski 2016-2020
Z parafii pochodzą:
ks. Stefan Budziszewski (1967), ks. Zdzisław Kupiszewski (1974), ks. Ryszard Wądołek (1986), ks. Roman Bagiński (1993).
Dane do przelewu:
Patronka parafii
Patronka parafii - Św. Maria Magdalena
Według biblijnej relacji Maria pochodziła z Magdali – „wieży ryb” nad Jeziorem Galilejskim, ok. 4 km na północny zachód od Tyberiady. Jezus wyrzucił z niej siedem złych duchów (Mk 16, 9; Łk 8, 2). Odtąd włącza się ona do grona Jego słuchaczy i wraz z innymi niewiastami troszczy się o wędrujących z Nim ludzi.
Po raz drugi wspominają o niej Ewangeliści pisząc, że była ona obecna podczas ukrzyżowania i śmierci Jezusa (Mk 15, 40; Mt 27, 56; J 19, 25) oraz zdjęcia Go z krzyża i pogrzebu. Maria Magdalena była jedną z trzech niewiast, które udały się do grobu, aby namaścić ciało Ukrzyżowanego, ale grób znalazły pusty (J 20, 1). Kiedy Magdalena ujrzała kamień od grobu odwalony, przerażona, że Żydzi zbezcześcili ciało ukochanego Zbawiciela, wyrzucając je z grobu w niewiadome miejsce, pobiegła do Apostołów i powiadomiła ich o tym. Potem sama ponownie wróciła do grobu Pana Jezusa. Zmartwychwstały Jezus ukazał jej się jako ogrodnik (J 20, 15). Ona pierwsza powiedziała Apostołom o Chrystusie, że On żyje (Mk 16, 10; J 20, 18).
Nie wiemy, co św. Łukasz miał na myśli, kiedy napisał o Marii Magdalenie, że Pan Jezus wypędził z niej siedem złych duchów. Św. Grzegorz I Wielki utożsamiał Marię Magdalenę z jawnogrzesznicą, o której na innym miejscu pisze tenże Ewangelista (Łk 7, 36-50), jak też z Marią, siostrą Łazarza, o której pisze św. Jan, że podobnie jak jawnogrzesznica u św. Łukasza, obmyła nogi Pana Jezusa wonnymi olejkami (J 11, 2). Współcześni bibliści, idąc za pierwotną tradycją i za ojcami Kościoła na Wschodzie, uważają jednak, że imię Maria miały trzy niewiasty nie mające ze sobą bliższego związku. Dotąd tak w liturgicznych tekstach, jak też w ikonografii Marię Magdalenę zwykło się przedstawiać w roli Łukaszowej jawnogrzesznicy, myjącej nogi Pana Jezusa. Najnowsza reforma kalendarza liturgicznego wyraźnie odróżnia Marię Magdalenę od Marii, siostry Łazarza, ustanawiając ku ich czci osobne dni wspomnienia. Marię Magdalenę nieraz utożsamiano także z Marią Egipcjanką, nierządnicą (V w.), która po nawróceniu miała żyć jako pustelnica nad Jordanem.
Kult św. Marii Magdaleny jest powszechny w Kościele tak na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Ma swoje sanktuaria, do których od wieków licznie podążają pielgrzymi. W Efezie pokazywano jej grób i bazylikę wystawioną nad nim ku jej czci. Kiedy zaś Turcy zawładnęli miastem, miano jej relikwie przenieść z Efezu do Konstantynopola za cesarza Leona Filozofa (886-912). Kiedy krzyżowcy opanowali Konstantynopol (1202-1261), mieli przenieść relikwie Marii Magdaleny do Francji, do Vezelay, gdzie do dnia dzisiejszego doznają czci. We Francji jest jeszcze jedno sanktuarium św. Marii Magdaleny, w La Saint Baume, gdzie według legendy miała mieszkać przez 30 lat w jaskini jako pustelnica i pokutnica, kiedy ją w dziurawej łódce na pełne morze wywieźli Żydzi.
Maria Magdalena jest patronką zakonów kobiecych; Prowansji, Sycylii, Neapolu; dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów i więźniów.
W ikonografii św. Maria Magdalena przedstawiana jest według tradycji, która utożsamiła ją z innymi Mariami. Ukazywana w długiej szacie z nakrytą głową; w bogatym książęcym wschodnim stroju lub jako pokutnica, której ciało osłaniają długie włosy; w malarstwie barokowym ukazywana bez odzieży lub półnago. Jej atrybutami są: dyscyplina, instrumenty muzyczne, krucyfiks, księga – znak jej misyjnej działalności, naczynie z olejkiem, kadzielnica, gałązka palmowa, czaszka, włosiennica, zwierciadło.
Modlitwa do św. Magdaleny:
Święta Mario Magdaleno, wysłuchaj prośby tych, którym patronujesz,
zanieś je przed oblicze Boga w Trójcy Jedynego
a jeśli są zgodne z wolą Bożą, wyproś ich spełnienie,
abyśmy trwając w wierności Ojcu Niebieskiemu
po życiu doczesnym, otrzymali wieniec chwały.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen
Kontakt
Kontakt:
Parafia pw. św. Marii Magdaleny
06-232 Czerwonka 41
gm. Czerwonka, pow. makowski, woj. mazowieckie
Proboszcz: Ks. Jerzy Szymołon
Tel. 601 938 063
e-mail:
Strona 21 z 22