O parafii

Parafia pw. św. Marii Magdaleny została erygowana 6 maja 1676 r. przez Biskupa płockiego Bonawenture, Madalińskiego z fundacji dziedzica A. Błędowskiego.

Parafia powstała z trzech parafii: Szelków, Maków Maz. i Gąsewo. Bullą “Totus Tuus Poloniae Populus” Papieża Jana Pawła II z 25.03.1992 r. parafia Czerwonka została włączona do Diecezji łomżyńskiej z Diecezji płockiej.

Obecny kościół murowany pw. MB Nieustającej Pomocy zbudowany wiatach 1901-1906 staraniem ks. Bolesława Włostowskiego; konsekrowany 23.04.1907 r. przez Biskupa płockiego Apolinarego Wnukowskiego. Podczas wojny w 1944 r. kościół został znacznie zniszczony. Odbudowany po wojnie staraniem ks. prob. S. Muszyńskiego i wyposażony staraniem ks. prob. Tadeusza Fronczaka. W latach 1997-2000 staraniem ks. prob. Mariana Łupińskiego zastała wykonana polichromia i nagłośnienie kościoła.
Plebania murowana wybudowana w 1960 r. staraniem ks. prob. Tadeusza Fronczaka.

Do parafii należą miejscowości:
Czerwonka, Cieciórki, Ciemniewo, Janopole, Dąbrówka, Lipniki, Mariampole, Perzanowo, Sewerynowo, Soje, Tłuszcz, Zacisze.

Liczba wiernych: 1 495

Odpusty: MB Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny.

Msze św.
w niedzielę: 9.00, 11.00; 15.00;
w dni powszednie: 17.00

Nabożeństwo majowe:

w niedzielę: po Mszy św. o 11.00

w dni powszednie: 17.00

Nabożeństwo czerwcowe:

w niedziele: po Mszy św. o  9.00

w dni powszednie: 17.00

Cmentarz grzebalny: paraf, o pow. 0,8 ha w odległ. 0,4 km.

Proboszczowie, którzy pełnili posługę:
ks. Stanisław Burzyński 1915-1930, ks. Konstanty Fiuczek 1930-1934, ks. Mikołaj Cichowicz 1935-1939, ks. Jan Gregorek 1939-1940, ks. Władysław Chrzanowski 1940-1945, ks. Stanisław Muszyński 1945-1963, ks. Tadeusz Fronczak 1963-1997, ks. Marian Łupiński 1997-2002, ks. Zygfryd Żebrowski 2002-2016, ks. Jarosław Sokołowski 2016-2020

Z parafii pochodzą:
ks. Stefan Budziszewski (1967), ks. Zdzisław Kupiszewski (1974), ks. Ryszard Wądołek (1986), ks. Roman Bagiński (1993).

Dane do przelewu:

Patronka parafii

Patronka parafii - Św. Maria Magdalena

Według biblijnej relacji Maria pochodziła z Magdali – „wieży ryb” nad Jeziorem Galilejskim, ok. 4 km na północny zachód od Tyberiady. Jezus wyrzucił z niej siedem złych duchów (Mk 16, 9; Łk 8, 2). Odtąd włącza się ona do grona Jego słuchaczy i wraz z innymi niewiastami troszczy się o wędrujących z Nim ludzi.

Po raz drugi wspominają o niej Ewangeliści pisząc, że była ona obecna podczas ukrzyżowania i śmierci Jezusa (Mk 15, 40; Mt 27, 56; J 19, 25) oraz zdjęcia Go z krzyża i pogrzebu. Maria Magdalena była jedną z trzech niewiast, które udały się do grobu, aby namaścić ciało Ukrzyżowanego, ale grób znalazły pusty (J 20, 1). Kiedy Magdalena ujrzała kamień od grobu odwalony, przerażona, że Żydzi zbezcześcili ciało ukochanego Zbawiciela, wyrzucając je z grobu w niewiadome miejsce, pobiegła do Apostołów i powiadomiła ich o tym. Potem sama ponownie wróciła do grobu Pana Jezusa. Zmartwychwstały Jezus ukazał jej się jako ogrodnik (J 20, 15). Ona pierwsza powiedziała Apostołom o Chrystusie, że On żyje (Mk 16, 10; J 20, 18).

Nie wiemy, co św. Łukasz miał na myśli, kiedy napisał o Marii Magdalenie, że Pan Jezus wypędził z niej siedem złych duchów. Św. Grzegorz I Wielki utożsamiał Marię Magdalenę z jawnogrzesznicą, o której na innym miejscu pisze tenże Ewangelista (Łk 7, 36-50), jak też z Marią, siostrą Łazarza, o której pisze św. Jan, że podobnie jak jawnogrzesznica u św. Łukasza, obmyła nogi Pana Jezusa wonnymi olejkami (J 11, 2). Współcześni bibliści, idąc za pierwotną tradycją i za ojcami Kościoła na Wschodzie, uważają jednak, że imię Maria miały trzy niewiasty nie mające ze sobą bliższego związku. Dotąd tak w liturgicznych tekstach, jak też w ikonografii Marię Magdalenę zwykło się przedstawiać w roli Łukaszowej jawnogrzesznicy, myjącej nogi Pana Jezusa. Najnowsza reforma kalendarza liturgicznego wyraźnie odróżnia Marię Magdalenę od Marii, siostry Łazarza, ustanawiając ku ich czci osobne dni wspomnienia. Marię Magdalenę nieraz utożsamiano także z Marią Egipcjanką, nierządnicą (V w.), która po nawróceniu miała żyć jako pustelnica nad Jordanem.

Kult św. Marii Magdaleny jest powszechny w Kościele tak na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Ma swoje sanktuaria, do których od wieków licznie podążają pielgrzymi. W Efezie pokazywano jej grób i bazylikę wystawioną nad nim ku jej czci. Kiedy zaś Turcy zawładnęli miastem, miano jej relikwie przenieść z Efezu do Konstantynopola za cesarza Leona Filozofa (886-912). Kiedy krzyżowcy opanowali Konstantynopol (1202-1261), mieli przenieść relikwie Marii Magdaleny do Francji, do Vezelay, gdzie do dnia dzisiejszego doznają czci. We Francji jest jeszcze jedno sanktuarium św. Marii Magdaleny, w La Saint Baume, gdzie według legendy miała mieszkać przez 30 lat w jaskini jako pustelnica i pokutnica, kiedy ją w dziurawej łódce na pełne morze wywieźli Żydzi.

Maria Magdalena jest patronką zakonów kobiecych; Prowansji, Sycylii, Neapolu; dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów i więźniów.

W ikonografii św. Maria Magdalena przedstawiana jest według tradycji, która utożsamiła ją z innymi Mariami. Ukazywana w długiej szacie z nakrytą głową; w bogatym książęcym wschodnim stroju lub jako pokutnica, której ciało osłaniają długie włosy; w malarstwie barokowym ukazywana bez odzieży lub półnago. Jej atrybutami są: dyscyplina, instrumenty muzyczne, krucyfiks, księga – znak jej misyjnej działalności, naczynie z olejkiem, kadzielnica, gałązka palmowa, czaszka, włosiennica, zwierciadło.

Modlitwa do św. Magdaleny:

Święta Mario Magdaleno, wysłuchaj prośby tych, którym patronujesz,
zanieś je przed oblicze Boga w Trójcy Jedynego
a jeśli są zgodne z wolą Bożą, wyproś ich spełnienie,
abyśmy trwając w wierności Ojcu Niebieskiemu
po życiu doczesnym, otrzymali wieniec chwały.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen

Kontakt

Kontakt:

Parafia pw. św. Marii Magdaleny

06-232 Czerwonka 41
gm. Czerwonka, pow. makowski, woj. mazowieckie

Proboszcz: Ks. Jerzy Szymołon
Tel. 601 938 063
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Rekolekcje Wielkopostne 2018'

Rekolekcje wielkopostne to bardzo szczególny czas, który pozwala lepiej i głębiej przygotować się do świąt Zmartwychwstania Pańskiego, czas, który pozwala lepiej zrozumieć istotę tych świąt. To właśnie podczas rekolekcji bardziej zagłębiamy się w mękę Chrystusa i uświadamiamy sobie prawdy, o których na co dzień, żyjąc w biegu, często zapominamy. W tym roku rekolekcjom wielkopostnym przewodniczył ks. kan. dr Adam Filipowicz.

Cały Wielki Post jest czasem bardzo szczególnym dla całej wspólnoty parafialnej. To okres, który przygotowuje nas do najważniejszych wydarzeń. To, w jaki sposób go przeżyjemy, przekłada się na to, na ile głęboko i świadomie przeżyjemy święta Zmartwychwstania. Nie można przeżyć dobrze świąt wielkanocnych bez uczestniczenia w rekolekcjach wielkopostnych. Życie codzienne to zwykle pęd za sprawami doczesnymi; codzienność, praca, obowiązki. Wydaje się, że mamy coraz mniej miejsca dla Boga, ale i dla drugiego człowieka. Dlatego kiedy wkraczamy w okres Wielkiego Postu, tak jakby zatrzymujemy się, zwalniamy i uświadamiamy sobie, że nie tak powinno wyglądać nasze życie. Udział w rekolekcjach wielkopostnych jest dla mnie przede wszystkim czasem zadumy i refleksji nad własnym życiem. Zastanowienia się, w którym miejscu jestem i na jakim poziomie mojego życia jest moja wiara i drugi człowiek.

Dzisiejszy świat staje się coraz bardziej obojętny i nieczuły na biedę, samotność i krzywdę innych. Wielu ludzi przeżywających różne problemy, zmagających się z ciężką chorobą swoją czy własnych dzieci, jest często zdanych tylko na siebie. Często właśnie podczas rekolekcji dostajemy odpowiedź, jaką rolę powinniśmy w tym odegrać, co zrobić, by nie zatracić wrażliwości na innych, na krzywdę ludzką, ale jeszcze bardziej ją dostrzegać.

Niedziela Palmowa

Dzisiejszą Niedzielą, zwaną Niedzielą Męki Pańskiej lub Palmową rozpoczynamy liturgiczną celebrację misterium naszego odkupienia dokonanego przez Chrystusa, począwszy od Jego uroczystego wjazdu do Jerozolimy, aż do Jego błogosławionej męki i chwalebnego zmartwychwstania. Okres Wielkiego Postu trwa do Wielkiego Czwartku. Od Mszy Wieczerzy Pańskiej rozpoczyna się Triduum Paschalne, które obejmuje Wielki Piątek i Wielką Sobotę, ma swój ośrodek w Wigilii Paschalnej i kończy się Nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania. W Triduum Paschalnym powinniśmy uczestniczyć w liturgii. 

W Wielki Czwartek dzień ustanowienia Eucharystiii Kapłaństwa. Liturgia Wieczerzy Pańskiej rozpocznie się o godz. 17.00. Po Mszy św. przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy przechowania — adoracja Chrystusa (w ciemnicy).

W Wielki Piątek Liturgia Męki Pańskiej o godz. 17.00, a po jej zakończeniu przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego i adoracja. W tym dniu obowiązuje post ścisły i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. 

W Wielką Sobotę adoracja Chrystusa w Bożym Grobie. Do adoracji zapraszamy strażaków, młodzież, ministrantów, Żywy Różaniec i wszystkich Wiernych. Święcenie pokarmów o godz. 10.00, 12.00. W tym dniu Kościół zachęca Wiernych do zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Liturgia Wigilii Paschalnej, sprawowanej w Noc Paschy rozpocznie się o godz. 17.00

Rezurekcja, tradycyjnie rozpocznie się o godzinie 06.00 w Wielką Niedzielę.

Zdjęcia: nasza parafiainka Małgorzata.

{joomplucat:3 limit=99|columns=4}